نکاتی مهم در خصوص جنگ قره باغ

نکاتي مهم در خصوص جنگ قره باغ 

قره باغ از مناطق شمالي ايران بود که پس از جنگ اول ايران و روسيه تزاري و کشته شدن جوادخان قاجار آخرين حاکم ايراني آن، در طي عهدنامه گلستان، از خاک ايران جدا شد. پس از فروپاشي حکومت تزاري در روسيه، آذربايجان و ارمنستان تا حدودي مستقل شدند اما با قدرت گيري اتحاد جماهير شوروي مجددا تحت حاکميت اين نظام سياسي قرار گرفتند.

هنگامه فترت و احتضار اتحاد جماهير شوروي، در سال 1988 ارمنيان خواستار استقلال شدند که توسط ارتش جمهوري آذربايجان به رهبري حيدرعلي اف طي 3 سال به شدت سرکوب و قتل عام گرديدند.

در واکنش به قتل عام مورد اشاره، نظاميان ارمنستان براي دفاع از ارمنيان وارد عمل شده و در طي يک جنگ 3 ساله (1991 – 1994 ) مناطق قره باغ ( که عمدتا ارمني نشين اند) را به تصرف در آوردند و جمهوري” آرتساخ ” (وابسته به ارمنستان )  از دل آن جنگ متولد شد.

اکنون کينه هاي قديمي و معضلات داخلي الهام علي اف رئيس جمهور آذربايجان باهم ترکيب شده و او را برآن داشته تا با بهره گيري از تفکرات نوعثماني گري اردوغان و کمکهاي او قره باغ را بازپس گيرد.

در اين خصوص ذکر چند نکته ضروري ست:

 جمهوري آذربايجان متحد غرب و رژيم صهيونيستي بوده و حتي خاکش را در اختيار نيروهاي اسرائيلي قرار داده و ادعاهاي ارضي نسبت به خاک آذربايجان ايران دارد و مناطق قره باغ به نوعي حائل بين جمهوري آذربايجان و ايران است که اگر به تصرف نيروهاي علي اف و تروريست هاي اعزامي اردوغان درآيد، خطر جدي در بُعد امنيت ملي و تماميت ارضي براي ايران ايجاد خواهد شد‌‌.

از اين جهت که گام بعدي اردوغان و علي اف اتصال زميني نخجوان به جمهوري آذربايجان خواهد بود و دست ترکيه را براي رسيدن به قفقاز و درياي خزر و استفاده از منابع آن بازخواهد کرد.

 ارمنستان متحد روسيه، ايران و ساير کشورهاي مخالف ايالات متحده بوده و اخيرا نيز در رزمايش قفقاز 2020 با کشورهاي شرقي به تمرين نظامي در سطح منطقه اي پرداخت‌. درواقع ميتوان گفت نزاع بين آذربايجان و ارمنستان از سطح 2 دولت فراتر رفته و رنگ بوي زورآزمايي قدرت هاي منطقه اي به خود گرفته.

 حدود 4000 تروريست تکفيري طي روزهاي گذشته از شمال سوريه به مناطق درگير اعزام شده اند. حضور اين افراد که کينه تاريخي از جمهوري اسلامي به علت نبرد با تروريسم در سوريه دارند، در مجاورت مرزهاي ايران تهديدي آشکار بوده و به نظر مي رسد دستگاه ديپلماسي بايد موضعي قاطع در خصوص آن اتخاذ نمايد و نهادهاي نظامي ايران نيز نبايد در اين جنگ موضع بي طرفانه داشته باشند‌ چرا که مسئولان رسمي ترکيه و آذربايجان علنا بر جدا سازي استان هاي آذري زبان از ايران تاکيد مي ورزند.

در نهايت بايد گفت اعتقادات و رويکردهاي سران جمهوري لائيک آذربايجان‌، هيچ نسبتي با آذري زبان ها در آن کشور و ايران ندارد و حتي اکثريت شهروندان شيعه جمهوري باکو نيز توسط دولت الهام علي اف به علت اعتقادات مذهبي شان به شدت سرکوب شده و منکوب مي گردند و اين گمان که دفاع از آذربايجان در اين نبرد حمايت از مسلمان و دارالاسلام در برابر غير مسلمان و دارالکفر است، گماني باطل و انگاره اي ناقص خواهد بود.

عليرضا تقوي نيا

0
به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید