مخالفت رهبر انقلاب با استعفا و استیضاح حسن روحانی

مخالفت رهبر انقلاب با استعفا و استيضاح حسن روحاني

مرور مخالفت هاي امام خميني (ره) و رهبر انقلاب در دوره هاي مختلف با استعفا و استيضاح ها

مطالعه سيره سياسي امامين انقلاب اسلامي نشان مي‌دهد که اين بزرگان در تصميم هاي سياسي خود، همواره مصالح کلان امت اسلامي را در نظر گرفته اند. مصلحت در معناي اصيل خود، يعني در نظر گرفتن پيچيدگي هاي امر سياست، اولويت بندي امور و محاسبه منافع کلان و بلند مدت امت اسلامي. در تاريخ چهل ساله انقلاب اسلامي بارها شاهد بوده ايم که امامين انقلاب بنابر مصالح ذکر شده، با استعفاي برخي مسئولين و يا استيضاح آن ها مخالفت کرده اند. در گزارش زير به برخي از اين موارد اشاره مي‌کنيم. باشد که فهم سيره اين بزرگواران مقدمه اي بر تبعيت از آن ها باشد.

مخالفت امام خميني(ره) با دو بار استعفاي بازرگان

پس از تسخير لانه جاسوسي به دست دانشجويان پيرو خط امام، بازرگان در تاريخ 14 آبان سال 58 از سمت نخست وزيري استعفا مي‌دهد و امام نيز با اين استعفا موافقت مي‌کند. اما اين، اولين استعفاي بازرگان نبود. بنا بر خاطرات هاشمي، ‏‎ ‎‏بازرگان، تا پيش از اين تاريخ  و به دلايل مختلف، دو سه بار قصد استعفا کرده بود، اما هر‏‎ ‎‏بار، امام با آن مخالفت کرده بودند؛ اين بار نيز، امام چندان راضي به پذيرش اين استعفا‏‎ ‎‏نبودند. اما وقتي اين استعفا  مکتوب شد و اين احتمال قوت گرفت که‏‎ ‎‏هدف استعفا تحت فشار قرار دادن امام و شوراي انقلاب است، امام با اين درخواست‏‎ ‎‏موافقت کردند.

مخالفت امام خميني(ره) با استعفاي هفت تن از وزرا در سال 62

ديدگاه فوق‌العاده چپ ميرحسين موسوي که تفاوت‌هاي بنيادي با سياست‌هاي جناح راست آن زمان داشت؛ موجب شد تا هفت نفر از اعضاي کابينه در اواسط سال 62 تصميم به استعفا بگيرند. اين هفت نفر طي نامه اي به امام خميني (ره) ايشان را از اين استعفا مطلع مي‌سازند. بنابر گفته آقاي احمد توکلي، امام خميني(ره) به اين نامه جواب نداد و زماني که آقاي ناطق‌نوري شخصا براي گرفتن پاسخ نزد حضرت امام رفت، پاسخ گرفت که صلاح نيست که هفت وزير در دوران جنگ استعفا دهند.

مخالفت امام خميني(ره) با استعفاي محسن رضايي از فرماندهي سپاه پاسداران

در 9 ارديبهشت 1366 محسن رضايي، فرمانده وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، در نامه‌اي به مرحوم سيد احمد خميني از مقام فرماندهي کل سپاه استعفا داد. وي در نامه‌ي استعفاي خود نوشت که«عليرغم مقاومت‌هاي زياد در مقابل مشکلات و نارسايي هاي ميدان نبرد (که عمدتاً ناشي از افراد و عوامل داخلي جامعه و مسئولين کشور بوده‌اند)، مجبور به استعفا” شده است. او سال‌ها بعد توضيح داد که امکانات کم و پشتيباني ضعيف از دلايل استعفايش بوده اند. بنابر گفته مرحوم هاشمي، کساني در داخل سپاه و مجلس وجود داشتند که ايشان را اذيت مي‌کردند. اما امام خميني(ره) با استعفاي ايشان مخالفت مي‌کند و ايشان تا سال 76 فرمانده سپاه پاسداران باقي مي‌ماند.

مخالفت امام خميني(ره) با استعفاي ميرحسين موسوي از نخست وزيري

خاطرات هاشمي از استعفاي چندباره ميرحسين موسوي، نخست وزير دولت هاي سوم و چهارم، خبر مي‌دهد. در يکي از اين موارد، ميرحسين موسوي 14 شهريور، يک روز پيش از رأي‌گيري براي کابينه‌اش استعفا داد و از دسترس خارج شد. اما امام در نامه اي شديد اللحن با استعفاي ايشان مخالفت مي‌کنند. امام در اين نامه مي‌نويسند:«نام? استعفاي شما باعث تعجب شد.‏ حق اين بود که اگر تصميم بدين کار داشتيد، لااقل من و يا مسئولين رده بالاي نظام را‏‎ ‎‏در جريان مي گذاشتيد.‏ در زماني که مردم حزب الله براي ياري اسلام فرزندان خود را به قربانگاه مي برند چه‏‎ ‎‏وقت گله و استعفا است.» حضرت‌آيت الله العظمي خامنه‌اي، رئيس جمهور وقت، نيز که پيرامون نحوه اداره اقتصاد با نخست وزير اختلاف داشتند؛ اما استعفاي ايشان را خلاف مصلحت نظام ميدانستند و در نامه اي متذکر شدند که:«”اينجانب با وجود اختلاف نظرهاي چندي که با شما در نحوه اداره کشور و اعتراض به روش‌هاي شما بويژه در مسائل [اقتصادي]دارم،‌ همان طور که مي‌دانيد همواره در همه مراحل به شما کمک کرده‌ام و اکنون هم استعفاي شما را به مصلحت ندانسته و اصرار بر آن را ضربه به نظام و حتي با کمال معذرت خيانت – البته خيانت غيرعمدي- مي‌دانم و معتقدم خوب است جنابعالي امروز نظرات حضرت امام در امور اقتصادي را به طور دربست بپذيريد. استعفا را نمي‌پذيرم و خواهش مي‌کنم اصرار نکنيد.”»

مخالفت مقام معظم رهبري با استيضاح وزير آموزش و پرورش در سال آخر دولت اصلاحات

در بهمن ماه سال 83، مجلس شوراي اسلامي درصدد استيضاح وزير آموزش و پرورش بود. اما مقام معظم رهبري در نامه‌اي به رئيس مجلس وقت، استيضاح وزيران را در ماههاي آخر فعاليت دولت بدون سود و داراي زيان‌هايي براي کشور دانستند. در متن اين نامه ذکر شده است که:« لازم مي‌دانم به مناسبت مطرح شدن استيضاح وزير محترم آموزش و پرورش به جنابعالي و همه‌ي نمايندگان عزيز عرض کنم که در شرايط کنوني که ماه‌هاي آخر ماموريت خطير دولت در حال سپري شدن است استيضاح وزيران هيچ سودي براي کشور و دستگاه‌هاي مسوول ندارد و متقابلا زيان‌هاي محتمل آن بسيار و خطرات آن هشدار دهنده است. البته مجلس موظف است که از همه‌ي ابزارهاي نظارتي خود استفاده کند

مخالفت مقام معظم رهبري با طرح سوال از رئيس جمهور دولت دهم

در آذر ماه سال 91، با قانع نشدن اعضاي کميسيون برنامه و بودجه از پاسخ نمايندگان دولت دهم، قرار بود محمود احمدي‌نژاد، رئيس جمهور دولت دهم، براي دومين بار در تاريخ جمهوري اسلامي شخصا براي پاسخگويي به پرسش حدود يک سوم از نمايندگان در مجلس حاضر شود. مقام معظم رهبري اين حرکت را از دو جنبه شايسته تحسين دانستند و بيان داشتند:«اين حرکت تاکنون از دو جنبه قابل تحسين و تمجيد است. سؤال از رئيس دولت و ساير مسئولان اجرايي نشان دهنده احساس مسئوليت نمايندگان ملت در قبال مسائل کشور است و مسئولان اجرايي نيز با اعتماد به نفس و شجاعت براي توضيح و پاسخ اعلام آمادگي کرده‌اند.» در عين حال، ايشان با اشاره به نياز کامل کشور به آرامش، ادامه اين حرکت را مضر دانستند:«اقدام قوه مقننه در عمل به وظيفه و نيز اعتقاد قوه مجريه به صحت و صداقت اقدامات خود، امتحان خوبي براي دو قوه بود، اما معتقدم اين حرکت تا همين جا کافي است و ديگر ادامه نيابد

مخالفت مقام معظم رهبري با استيضاح وزير کار، تعاون و رفاه اجتماعي در سال آخر دولت دهم

در بهمن ماه سال 91، يعني در ماه هاي آخر دولت دهم، مجلس شوراي اسلامي وزير کار، تعاون و رفاه اجتماعي را استيضاح کرد. در جريان اين استيضاح، رئيس جمهور وقت با پخش کليپي از برادر رئيس مجلس، حاشيه هايي را ايجاد نمود. اين وقايع با عتاب شديد مقام معظم رهبري همراه شد. ايشان از يک سو اتهام زني هاي رئيس جمهور وقت را خلاف شرع و خلاف قانون دانستند و از سوي ديگر استيضاح وزير مذکور را در ماه هاي اخر دولت، امري غلط عنوان کردند. ايشان درباره اين استيضاح فرمودند:«اصل اين استيضاحي که در مجلس انجام گرفت، غلط بود. خب، استيضاح بايد يک فايده‌اي داشته باشد. چند ماه به پايان کار دولت، استيضاح يک وزير، آن هم باز با يک علت و دليلي که مربوط به خود آن وزير نيست، چه معني دارد؟ چرا؟ اين هم غلط بود.»

مخالفت مقام معظم رهبري با استعفاي حسن روحاني

حسن روحاني در نشست خبري خود در بهمن ماه سال 98، اظهار داشتند که دو بار ماجراي استعفاي خود را با مقام معظم رهبري مطرح کرده اند و هر دوبار با مخالفت شديد ايشان رو به رو شده اند و مقام معظم رهبري به ايشان تذکر داده اند که:«حتي اجازه نمي‌دهم يک ساعت زودتر مسئوليت را تحويل دهيد». همچنين مقام معظم رهبري در مرداد ماه سال 97 صراحتا برکناري دولت را بازي کردن در نقشه دشمن دانستند و بيان داشتند:«بعضي ها جوري حرف مي زنند، جوري اقدام مي کنند که به اسم اينکه مي خواهيم اوضاع را درست کنيم؛ در نقشه دشمن کار مي کنند، خودشان ملتفت نيستند. اينهايي که خطاب مي کنند به دولت که بايستي دولت برکنار بشود و از اين قبيل حرف ها، اينها دارند در نقشه دشمن کار مي کنند. نخير، دولت بايد با قوّت سرِ کار بماند، کارها را بايد اين دولت انجام بدهد.»

مخالفت مقام معظم رهبري با استيضاح حسن روحاني

ناتواني دولت در اداره کارآمد اقتصاد موجب شد که از هنگام آغاز به کار مجلس يازدهم در خرداد 99، زمزمه هايي از طرح استيضاح رئيس جمهور به گوش برسد. اما مقام معظم رهبري با در نظر گرفتن مصالح نظام اسلامي، در ارتباط تصويري با نمايندگان ملت در مجلس شوراي اسلامي تاکيد کردند:« سال آخر دولتها معمولاً سال حساسي است و بايد مراقبت شود که پيگيري امور به هيچ وجه سست نشود و بر همين اساس اعتقاد راسخ دارم که دولت ها بايد تا روز آخر وظايف خود را انجام دهند و بعد از پايان دوره قانوني خود، امانت را با ارائه صورت وضعيت، به دولت بعدي تحويل دهند.» هدايت مقام معظم رهبري و استفاده ايشان از کليد واژه «تا روز آخر» سبب شد بسياري از نمايندگان مجلس از طرح استيضاح رئيس جمهور منصرف شوند.

0
به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید