فاضلاب شهری

اسلام اجازه نمي‌دهد کسي در آب مصرفي مردم، بدن يا لباسش را شستشو کند و حضرت به کسي که اينگونه عمل مي‌کرد، فرمود:
«وَ لَا تُفْسِدْ عَلَي الْقَوْمِ مَاءَهُمْ»؛ آب مردم را فاسد نکن.
منبع :  الکافي، ج3، ص65.

 در حديثي ديگر مي‌خوانيم:
«نَهَي رَسُولُ اللَّهِ أَنْ يُتَغَوَّطَ عَلَي شَفِيرِ بِئْرِ مَاءٍ يُسْتَعْذَبُ مِنْهَا أَوْ شَطِّ نَهَرٍ يُسْتَعْذَبُ مِنْهُ أَوْ تَحْتَ شَجَرَةٍ مُثْمِرَة» ؛ رسول خدا (ص) از نشستن براي تخلّي در کنار چاه و جوي آبي که به مصرف آشاميدن مي‌رسند و همچنين زير درخت ميوه دار نهي فرمود.
منبع :  خصال، ج1، ص97.

 بنابرآنچه بيان شد، فاضلاب شهري بايد آنگونه طراحي شود که بهداشت آب و محصولات کشاورزي مورد مصرف مردم حفظ شود و از سوي ديگر، مردم از بوي تعفن آن اذيت نشوند که آزار مردم به هر نحو که باشد گناه است.

0
به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید